Hallo,

Na 2 en een halve week Stuttgart, even de tijd gemaakt om een kort verslagje te schrijven over de eerste dagen. Laat ons beginnen bij het begin: de Stad.

Stuttgart is een vrij moderne stad, zoals zovele steden in Duitsland omwille van de oorlog. I know please don’t mention the war. Toch is er nog heel wat van de geschiedenis bewaard gebleven in het centrum. Deze combinatie van oud en nieuw maakt de stad des te aangenamer alsook het feit dat het centrum autovrij is. Buiten het centrum is alles ontworpen voor de auto. Zoals de meesten al weten vinden namelijk zowel Mercedes-Benz als Porsche hun oorsprong in Stuttgart en dat is duidelijk te merken aan de wagens maar ook aan de aanleg van wegen ed. Gelukkig kan je in het centrum je hart op halen. Als het weer een beetje meezit is het er aangenaam vertoeven. Helaas lijkt het zomerweer hier veraf sinds deze maandag. Een graad of vier in de ochtend, dat was even aanpassen.

Stuttgart is gelegen in Baden-Württemberg en dat brengt me dan naadloos bij het volgende punt: de taal of beter gezegd de talen. Naast het Duits wordt hier namelijk ook nog een plaatselijke variant of dialect gesproken. Vermits mijn Duits zeer beperkt is, wordt het voor mij nog moeilijker als ze in Swabisch beginnen. Maar ik trek mijn plan en de mensen zijn niet beroerd om af en toe eens een woordje Engels te spreken, dus dat lukt wel. Even terug naar het Swabisch: leuk detail is het verkleinen van vele woorden. Zo kunnen bijna alle woorden voorzien worden van een -le uitgang. Zo wordt een pferd (paard) pferdle. In het geval van deze foto klopt dat dus wel :) . De titel van deze eerst blogpost is dan ook gelijkaardig, vaak gebruik en wil ‘zo’ zeggen. Als een taak klaar is, kan je dus sodele zeggen.

Volgende ding waar nog iets over te vertellen valt, is mijn kamer en mijn kamergenoten. Ik woon momenteel namelijk op een WG of Wohngemeinschaft. Op 1 appartementsruimte zitten we met z’n vijven. Op eerste zicht lijkt dit vrij krap maar van de grootte van de kamer kan ik zeker niet klagen en de mensen vallen ‘super’ (op zijn duits uitgesproken als zoeper) mee. Daniel en Franzi zijn de mensen die de WG in goede banen leiden door te zorgen dat de huur op tijd betaald word aan de eigenaar. Het appartement is voorzien van 3 slaapkamers, een living, keuken, badkamer en toilet. Maar zoals gezegd is dit allemaal dik in orde. Ook over de locatie kan ik zeker niet klagen. Het appartement bevindt zich in Stuttgart West maar de naam bedriegd want na 5 minuutjes wandelen zit je pal in het centrum. Het transport naar mijn stageplaats is ook goed te doen. Ik neem dagelijks de U-Bahn (metro) voor 3 haltes om daar de bus te nemen. Op een 30tal minuten ben op m’n werkplaats dus dat zit ook wel snor.

Nu enkele woorden over Phoenix Design. Je kan heel wat terugvinden over het bedrijf op hun website. Die zal waarschijnlijk binnenkort nog serieus aangevuld worden met extra informatie. Om een idee te krijgen wat voor een bedrijf Phoenix is, kan ik je enkel wat algemeenheden vertellen. Phoenix design is een design bureau waar een 25tal mensen werkt waarvan een 15tal ontwerpers. Phoenix houdt zich vooral bezig met product design alsook interactive design. De collegas zijn allemaal vrij jong tussen de 25 en 30. De bazen zijn wat ouder (50+) maar dat is er niet aan te zien. Zo vertelde een van hen tijdens de weekelijkse meeting op maandag ronduit over zijn vakantie waar hij had zitten mountainbiken en kite surfen. Best wel grappig dus dat hiervoor tijd is. Maar geeft wel een goed beeld geeft van welke sfeer er heerst. Iedereen is zeer relaxed en zeer vriendelijk. Andere details over het werk zelf kan ik echter niet vrijgeven omwille van de confidentiele aard. Wat ik wel kwijt kan is, dat de belangrijkste klanten Loewe en Hansgrohe zijn. Voor deze laatste ben ik al aan de slag geweest maar dat is spijtig genoeg het enige wat ik kwijt kan.

Mijn vrijetijdsactiviteiten beperken zich voornamelijkt tot het weekend. In de week is er niet zoveel tijd maar toch wordt er geregeld samen gekookt en zelft gegeten. Tijdens het weekend heeft Daniel zich als een ware gids ontpopt. Elke weekend hebben we al een berg of toren beklommen om Stuttgart van alle kanten te zien. Tussenstand is voorlopig 4-0 voor Daniel. Daarnaast heb ik vorig zondag samen met Franzi en Daniel het Weissenhof bezocht. Het gaat hier om een site waar moderne architecten hun visie op een betaalbare gezinwoning neerplanten in de jaren 20. Het huis van Le Corbusier is hier 1 van en is gedeeltelijk omgebouwd tot museum. Ik vond het alvast de moeite, enkel foto’s kan je terugvinde op mijn flickr.

Dat is het zo een beetje voor nu, denk ik. Vragen en opmerking hieronder

Tshussl !